Nieuws en blog

88 items gevonden

Even geen geïnspireerde houtkunst

Even geen geïnspireerde houtkunst

Misschien had je al gemerkt dat er de laatste tijd nauwelijks nieuw werk uit mijn handen komt. Tja, dat klopt dus. Ik heb een kast vol met hout, en altijd ideeën genoeg, maar de afgelopen twee maanden geen enkele zin om iets moois te gaan maken. Misschien komt het door de vele regen in het afgelopen voorjaar die maakte dat ik niet buiten zagen en schuren kon? Misschien komt het door mijn gekneusde pols? Misschien komt het door mijn focus die momenteel ergens anders ligt, namelijk bij mijn nieuwbouwhuis? Want ik ben wèl bezig met het inrichten daarvan. Ik doe allerlei kleinere projectjes zoals enkele schilderij- en fotolijsten kunstzinnig bewerken, een oud oranje led-lampje herstellen, retro pannenlappen in de leuke seventies kleuren haken, of het in elkaar flansen van een paar nieuwe bankkussens. Daarnaast ben ik begonnen met mijn huis al hier en daar op te schilderen en verkoop-klaar te maken, dat wil zeggen het uitwissen van de evidente sporen van 30 jaar hier wonen.

 

Mijn hoofd staat dus kennelijk helemaal niet naar het maken van nieuwe houten kunstobjecten, het zit propvol met andere, meer op de nabije toekomst gerichtere dingen. Misschien ligt de oorzaak uiteindelijk wel bij het feit dat ik altijd objecten maak die ik zelf ook in mijn eigen huis zou willen hangen of neerzetten, en momenteel ben ik al in een soort ‘afscheid van het oude huis/ op weg naar het nieuwe huis’-fase. Eén ding weet ik in ieder geval wèl zeker; die broodnodige inspiratie en motivatie komen vanzelf weer terug, omdat ik het creëren van mooie dingen nu eenmaal niet laten kan.  


Alles komt weer in de mode. Zouden de kopers mijn meubelwerk ook terugdraaien in de toekomst? 

Alles komt weer in de mode. Zouden de kopers mijn meubelwerk ook terugdraaien in de toekomst? 

Als je maar lang genoeg wacht komt alles weer terug in de mode. Ik heb al eerder twee antieke, vooroorlogse kasten naar de oorspronkelijke stijl ‘gerestaureerd’ die in een ver verleden door iemand anders gemoderniseerd waren. En nu heb ik voor het eerst een oud halogeenlampje, dat ik zelf pakweg 35 jaar geleden wit gespoten heb, teruggebracht naar zijn oorspronkelijke staat. Want het was jaren 70 oranje, en eind jaren 80 moest kennelijk alles wit zijn. Maar inmiddels zit ik al een decennium lang in een vintage vibe, dus het lampje mocht van mij weer oranje worden nu. Ik heb het tevoorschijn gehaald, kaal gehaald en ik ga het weer gebruiken.

Terwijl ik ermee bezig was bekroop me de gedachte dat ik in het verleden zo’n 40 kasten en tafels heb aangepast, opgeschilderd en deels ook verkocht. Vooral opgeleukte buikkasten, goedkope grenen kastjes en Ikea tafeltjes. Zouden die nieuwe eigenaren eveneens 35 jaren lang mijn meubels in hun bezit hebben, en zouden ze die dan ooit nog eens terugbrengen naar de oorspronkelijke stijl omdat die laatste weer in de mode komt? De buikkasten ontdoen van de verflaag en het eikenfineer weer in ere herstellen en op kleur brengen? De stof verwijderen van de knuffelstoel en er weer een bruin café-exemplaar van maken? Tafeltjes schoon krabben en schuren totdat het warme grenenhout weer zichtbaar is? Want tijdloosheid bestaat niet dus de smaak van deze klanten zal veranderen, net zoals de mijne dat deed. Onze smaak is namelijk sociaal en cultureel gebonden en ontwikkelt zich toch door economische- en maatschappelijke invloeden. Of, worden mijn kastjes en tafeltjes niet meer veranderd en gaan ze direct naar de vuilnisbak als men er ooit op uitgekeken is? Hoe kijkt men in de verre toekomst tegen weggooien en materiaalverlies aan? Dat zou ik best willen weten nu.


Nieuw vorm-wandobject

Nieuw vorm-wandobject

Ik had weer eens zin om een nieuwe vorm wandobject te maken. Urenlang vervolgens staan zagen en prutsen met pigmenten want ik wilde dat het op een fraai stuk uit de Art deco lijkt (en niet op een afgeschreven schoenenkast van een bekend Zweeds warenhuis). Nèt op tijd klaar voor een expositie volgende week, al denk ik dat de kakelverse vernislaag daar dan nog echt wel goed te ruiken is. 
Het wandobject krijgt de vreselijk originele naam ‘Vlinder’. Oh nee, correctie, Engels lijkt tegenwoordig wel de nieuwe voertaal, het wordt dus ‘Butterfly’.

Groeps-expositie in de Dominicus op Koningsdag

Groeps-expositie in de Dominicus op Koningsdag

16 Kunstenaars waaronder ikzelf exposeren op Koningsdag gezamenlijk weer onze laatste en mooiste werken in de Dominicuskerk. Bezoekers kunnen dan in de kerk genieten van onder andere schilderwerken, tekeningen, textielkunst, kralenwerken en houten objecten die voor deze gelegenheid met veel liefde er opgehangen zijn. Als jij tijd hebt en in de buurt bent, kom je dan ook langs om al dat moois te bekijken? Je vindt mij en mijn objecten in de biechtstoel aan de rechterkant. 

 

Adres: Händelstraat, Utrecht

Openingstijden: 10.00 – 15.00 uur

IMG_9096-web

Ben en blijf kunstenaar/ houtbewerker (in deeltijd)

Ben en blijf kunstenaar/ houtbewerker (in deeltijd)

Al jarenlang werk ik ‘met mijn houtjes’ in deeltijd. Het andere deel van mijn tijd was ik met onze Ierse setter buiten op pad en in de natuur. Maar nu ze er niet meer is heb ik meer ‘lege’ vrije tijd die ik niet in mijn houtjes wil steken. Want mijn inimini werkplaats is te klein-, mijn opslag voor gereed werk en de omvang van mijn klantenkring zijn dat ook-, en mijn voorraad gevonden hout is te instabiel voor veel meer productie dan dat ik nu creëer. En het is ook niet zo best voor mijn longen om full time met mijn gezicht 10cm boven mijn decoupeerzaag te hangen en houtstof / oplosmiddelen in te ademen. Aan de andere kant wil ik ook niet elke dag urenlange wandelingen in het bos in mijn eentje maken, en een nieuw settertje is nog helemaal niet aan de orde. Dus ik heb een hele nieuwe mooie zinvolle weg ingeslagen; ik ga voorlopig een paar diensten p.w. werken in de Stadshospice maar ik blijf natuurlijk deeltijds kunstenaar.


Oops I did it again

Oops I did it again

Het is lang geleden dat ik een oud meubeltje een meubel hebt gelaten in plaats van het te slopen en het hout te verzagen tot iets heel anders. Dit oude, best wel saaie grenen bureautje van een bekend Zweeds warenhuis was tóch te leuk. De poten heb ik de helft ingekort en het bovenblad is zelfs tweederde ingekort, maar de vintage ronde vormen zijn bewaard gebleven. Verder is het geschuurd en gekleurd met blauwgroene pigmenten die ik ook gebruik voor mijn houten portretten. Het resultaat is mooier en eenvoudiger dan ik in jaren met oude meubels gedaan heb. Het burootje is hiermee een charmant nachtkastje geworden. 


Hondenportretten zijn een schot in de roos

Hondenportretten zijn een schot in de roos

Tijdens de laatste twee exposities trekken mijn houten hondenportretjes nogal wat aandacht. Ik kan dus wel de prachtigste Art deco dames maken, maar bezoekers zien sneller hun eigen hond bij hen thuis aan de muur hangen. En tijdens de Atelierroute kreeg ik dan ook een opdracht voor het maken van weer een nieuw hondenportret: deze keer een portret van een labradoodle. Het is de derde al die ik dit jaar heb mogen maken. Hondenportretten zijn kennelijk een schot in de roos.

Ze zijn allemaal weer anders. Het is maar net wat ik wil c.q. kan benadrukken in de stukjes hout. Voor mij was het nu een leuke uitdaging om zo’n krullende doodle vacht vorm te geven. Door minder glad  schuurwerk en rechte lijnen te vermijden vind ik dat dat me zeker is gelukt.  

 

Dit is overigens mijn laatste wandobject van dit jaar. Met het aanbreken van de vochtige koude houd ik in mijn werkplaats winterstop. 


Komend weekend Atelierroute Utrecht 2023

Komend weekend Atelierroute Utrecht 2023

Eén keer in de twee jaar organiseert Kunstliefde een atelierroute in Utrecht. In twee delen vanwege de grote belangstelling van kunstliefhebbers en deelnemende kunstenaars. In het weekend van 16 en 17 september vindt de Atelierroute plaats in Utrecht West. Ook bij mij gaat de deur dan wijd open en mag je mijn werk komen bekijken, aanraken en aanschaffen. 


Mijn ieniemienie werkplaats kan dit alleen niet aan, dus ik heb alles wat ik wil laten zien naar mijn woonkamer gesleept. Alle werken hangen of staan, het Atelierroute-bord hangt aan mijn tuinhek èn ik heb mijn prijzen een beetje aantrekkelijker gemaakt; ik ben dus helemaal klaar voor bezoek.
Kom je ook langs? Je bent van harte welkom van 12.00 tot 17.00 uur.


Nieuw honden-portret in de maak

Nieuw honden-portret in de maak

Regelmatig krijg ik van vrienden interessante modetekeningen uit de Roaring ‘20s toegestuurd die bedoeld zijn om me te inspireren tot nieuwe fantasieportretten. Of ik ontvang quasi grappig bedoelde erotische afbeeldingen met de vraag of ik zoiets ook van hout kan maken. Ja hoor, haha, alles is van hout te maken. Vooral als een afbeelding heel grafisch is ie goed naar stukjes hout te ‘vertalen’. Ik zie zo’n nieuw werk dan meteen voor me, maar toch ga ik met die afbeelding dan niet aan de slag. Hoe komt dat? Nou, meestal vind ik zo’n mode-afbeelding lief bedoeld maar niet spannend en vernieuwend meer om te maken. En de erotische afbeelding wel vermakelijk maar niet smaakvol genoeg voor me. Dus enorm bedankt, lieve mensen, maar de toegestuurde afbeeldingen blijven niets meer dan suggesties. Kennelijk moet de inspiratie toch uit mijzelf (uit voorgaande ervaringen of zelf ergens opgedane visuele ervaringen) komen voordat ik echt ‘aan’ ga.

 

Onder handen heb ik nu een portret van een lieve bruine labrador, mijn vijfde honden-portret. Het zaagwerk en het kleuren met pigment is gedaan. Het portret zal verder met lak en een beetje acrylverf afgewerkt worden. Hierdoor zullen de aangebrachte kleuren volledig veranderen. De labrador-eigenaar weet van niets nog. Ssssst, niets zeggen hoor…….


Nieuwe torso met glas

Nieuwe torso met glas
Tijdens de lessen in kunstgeschiedenis, die ik volg, komen de prachtigste mozaïeken en met glas ingelegde stukken voorbij, waardoor mijn fantasie compleet op hol is geslagen. De combinatie glanzend glas + hout móest ik persé ook proberen.
Van een paar oude vuren planken heb ik een nieuw reliëf / torso gemaakt en daarop een ‘zwempak’ gelijmd van stukjes glas van kapotgeslagen drankflessen die bij de glasbak stonden. Eerst lekker slaan met een hamer en dan hupsakee plakken maar, dacht ik. Maar jemig de pemig, wat heb ik lang zitten pielen met vieze kleverige lijm en die bolle glasstukjes om het zó te krijgen.